Inspraak Gemeenteraad Oegstgeest – wonen op Endegeest

Oegstgeest, 25 juni 2020

Geachte leden van de gemeenteraad,

De Bomenbond heeft met interesse de besluitvorming rondom Endegeest gevolgd maar ik moet zeggen: u maakt het ons niet makkelijk. Stukken en bijlagen die vlak voor de vergadering worden toegevoegd, notities die eerst vertrouwelijk en toen toch niet vertrouwelijk zijn, plannen die tussentijds worden gewijzigd, zoals een fietspad dat tussen commissievergadering en raadsvergadering wordt verlegd. Een geheimzinnige ‘anterieure overeenkomst’ tussen de projectontwikkelaar en het college….  

Wij zien door de bomen het bos niet meer, en dat terwijl wij toch de Bomenbond zijn. 

Vandaag staan wij weer voor een nieuwe onverwachtse wending in het Endegeest-dossier.

Hoe zat het ook weer?

Er zou in alleen onder bepaalde voorwaarden woningbouw plaatsvinden op Endegeest. Dat had immers een maatschappelijke bestemming. Op 28 mei nam u unaniem een amendement aan om zeggenschap te houden over bewoning van kasteel Endegeest en de gebouwen erom heen een beslissingsbevoegdheid van de raad te laten zijn.

Het college stelt nu voor om die bevoegdheid weer naar zich terug te trekken. Normaal gesproken zou dit worden besproken in een oordeelsvormende commissievergadering, met alle mogelijkheid tot inspraak, nadere vragen en reflectie.

Maar nu, met stoom en kokend water, wordt dit besluit onder druk van de projectontwikkelaar teruggedraaid en we zien de bui al hangen: natuurlijk gaat er gebouwd worden. De kavels zijn al aangewezen. De contouren van de panden zijn zelfs al bekend. 

De bebouwing op Endegeest zal met 60% toenemen, de parkeerdruk natuurlijk ook.

De geplande appartementen op de locaties TD en TD2 worden drie verdiepingen hoog, bijna het dubbele van wat er nu staat.

Endegeest, de parel van Oegstgeest, verliest zijn glans en wordt verkwanseld. Het is niet langer een uniek rustgebied voor mens en dier, maar het wordt – voorspel ik – een sjieke woonlocatie voor de zeer vermogenden. 

En dat is allemaal slecht voor de bomen.

Er gaan monumentale bomen gekapt worden. Verder een uniek verruigd bosje vlakbij de TD-locatie. Niet alleen veel groen gaat verloren, maar ook de rust, en dat was toch een van de uitgangspunten van de Gebiedsvisie over De Geesten. Gisteren hoorde ik rond het kasteel daar nog de boomvalk, een zeldzame roofvogel die juist daar broedt.

 

Het is overigens niet de eerste keer dat het college maling heeft aan besluiten van de raad.

In de Geesten zou alleen gewoond mogen worden op Rhijngeest. Nu ook dus om het kasteel.

Op Nieuw Rhijngeest zouden 400 woningen komen. Het worden er 800 als u vanavond instemt met de Nota van Uitgangspunten. Dat zijn bijna 2000 mensen op een stukje grond van 5,6 hectare. Waar blijft de broodnodige ruimte voor groen in deze plannen? 

Later op de avond gaat u ook spreken over het kunstgras bij ASC. Even terug: de verhuizing van ASC naar de Overveerpolder zou alleen mogelijk zijn onder de strikte voorwaarde dat er geen kunstgras zou worden aangelegd.

Door een fout in het bestemmingsplan – wel of niet bewust – blijkt dat nu toch mogelijk. Het college betreurt deze fout maar kiest traditiegetrouw voor ASC en niet voor de natuur. Het college kan er ook voor kiezen om een moreel appel te doen op ASC om vast te houden aan de oorspronkelijke afspraak en daarmee aan de wens van de gemeenteraad.

Terug naar Endegeest: 

We hebben hier dus een college dat een unaniem aangenomen amendement van de Raad naast zich neerlegt en via dit raadsvoorstel wil terugdraaien. De wethouder dreigt zelfs met opstappen als hij zijn zin niet krijgt. 

In de kranten te lezen, zwicht een raadsmeerderheid voor deze machtspolitiek. Zelfs partijen die het woord ‘democratie’ in hun partijnaam dragen steunen het college.

De Oegstgeester Courant heeft het over een politieke doodzonde.

Mijn advies aan u: laat u niet onder druk zetten.

Als er toch krachten zijn die wonen op Endegeest mogelijk willen maken, laat dit dan een transparant proces zijn, met alle wettelijke middelen tot inspraak. Niet een snel een-tweetje tussen ondernemer en college, waarbij de raad en de burger buiten spel staan.

We leven niet in Malta of Italië, maar in het keurige Oegstgeest, onderdeel van het koninkrijk der Nederlanden, waar besluitvorming democratisch plaatsvindt. Ik neem aan dat u niet wil dat Oegstgeest bekend staat als het dorpje tussen de Rijn en de aan de A44, waar van alles te ritselen valt.

Ik doe een appel op uw democratisch geweten.

En namens de burgers, de natuur en daarin vooral de bomen wil ik u daarvoor bedanken.

Jaaroverzicht 2017: Oegstgeest

De Bomenbond is sinds dit jaar bij nogal wat projecten in Oegstgeest betrokken.

Wilhelminapark

Zo is er de grootschalige kap in het Wilhelminapark.  Hoe jammer de Bomenbond de gekozen oplossing ook vindt: de gemeente heeft de plannen grondig doorgesproken met de bewoners en die zijn blij met het nieuwe ontwerp. Gelukkig komt er de nodige nieuwe aanplant voor terug maar het blijft zonde van de oude grote bomen.

Houtwallen

Meer verdeeldheid bestaat er bij bewoners in de Haaswijk over de voorgenomen kap op de houtwallen tussen de Kleyn Proffijtlaan en het Oegstgeesterkanaal.
Vrijwilligers van de Bomenbond en het MEC hebben deze zomer alle houtwallen onderzocht op aanwezige planten, insecten, vogels en vleermuizen.

Onder ruim 150 huishoudens is een vragenlijst verspreid die met een hoge respons binnen 1 week van dik 50 reacties kennelijk een schot in de roos was. Niet alleen het onderwerp zelf maar ook het gevoel niet gehoord te worden of voor voldongen feiten te worden geplaatst speelt hierbij een belangrijke rol. We hebben de gemeente dan ook geadviseerd nog meer tijd in de uitleg van de aanpak te steken en zo duidelijk mogelijk aan te geven hoe dit tweede stuk houtwal nu wordt aangepakt. Om dat zo duidelijk mogelijk uit te leggen is op 14 november tijdens de inloopavond met een aantal bewoners de afspraak gemaakt ter plekke te laten zien hoe gekozen zal worden voor kap versus behoud van bomen.
Meer over de uitkomsten  vindt u in de samenvatting van de resultaten van de enquête.

Oranjewijk

Het volgende grote project dient zich al aan: de Bomenbond is gevraagd mee te denken over de grootschalige vervanging van bomen in de Oranjewijk.  De werkzaamheden aan de riolering hebben het wortelpakket van veel bomen geen goed gedaan. Bovendien zijn er straten waar de bomen door slechte groeiplaatsen al niet in beste staat verkeren. Voeg daar het graafwerk bij en dan kun je de situatie voor de komende jaren wel uittekenen. Oegstgeest heeft daarom bij de start van de werkzaamheden al budget gereserveerd voor grootschalige vervanging van groen. Spannend project waar bewoners actief over kunnen meedenken.

SaveSave

Er dreigt een ramp in het Bos van Wijckerslooth

Het Bos van Wijckerslooth is een mooi oud loofbomenbos, een groene oase midden in Oegstgeest. Het ligt ingeklemd tussen de drukke doorgaande Rhijngeesterstraatweg, huizen, grote gebouwen en dorpse lanen. Er staan voornamelijk eiken en beuken, van zeer jong tot zeer oud. Sommige bomen zijn monumentaal.
Rond 1810 werd op deze plaats een Engelse landschapstuin aangelegd volgens een ontwerp van J.D. Zocher sr. Nog steeds kan men iets van het oorspronkelijke padenplan terugvinden. In 1948 wilde de gemeente Oegstgeest het park graag in eigendom krijgen als wandelbos voor het groeiend aantal inwoners. Het werd omschreven als “een volkomen ongerept bosterrein” en men betaalde ƒ2,00 per vierkante meter.
Doordat er sindsdien niet veel gekapt is heeft het zich kunnen ontwikkelen tot een dicht bos met hoogopgaande bomen, een kathedraalbos. Er is een korte maar statige beukenlaan, er zijn mooie bochtige paden met imposante eiken en hier en daar staan prachtige beuken.
De onderbegroeiing bestaat voornamelijk uit hulst en er zijn aardige plekjes met stinzeplanten. Het bos wordt dicht bevolkt door allerlei kleine zangvogeltjes, spechten, duiven en kraaien. Vorig jaar was er een sperwernest, zullen zij terug komen? Dit jaar zijn er drie reigersnesten. Vier soorten vleermuizen zijn er gesignaleerd. Vlinders en libellen hebben er hun eigen plekjes. Deze opsomming is bij lange na niet compleet. Ongerept kunnen wij het bos niet meer noemen maar het is een spannend bosje geworden met brede lanen en smalle paadjes waar je je, hoe klein het ook is, even in de natuur kunt wanen.
Vermoedelijk met de beste bedoelingen heeft Rotary Oegstgeest-Rhijngeest zich opgeworpen als adoptieouder van het bos. Het Wellantcollege en het bedrijf BSI (Bomen Service International) werden in de arm genomen en samen heeft men vastgesteld dat het Bos van Wijckerslooth een verloederd bos is, vol problemen die het bos bedreigen, en dat het gered moet worden. Voor dit “redden” zijn drastische maatregelen bedacht; goede bedoelingen kunnen rampzalige gevolgen hebben. Zonder enige aandacht voor de ecologische waarde, wil men van een charmant oud bos een doorkijkpark maken.
Zo wil men bijvoorbeeld “eikenlanen van de toekomst” aanleggen. Jonge eikenbomen hebben veel licht nodig om te groeien. Er zal dus eerst enorm gekapt moeten worden, tientallen oude en minder oude bomen staan in de gevarenzône. Oude beuken horen niet thuis in een jonge eikenlaan, weg ermee? Een aanslag op het hart van het bos!
Verder vindt men het nodig om enkele zeer oude beuken (100-150 jaar?) “vrij te stellen”. Dit betekent: andere bomen in de buurt kappen en hulst verwijderen. Daarna zullen er nieuwe sierheesters geplant worden. Deze oude beuken zullen dit niet overleven. Alle oevers van alle watergangen wil men kaal maken. De natuurlijke begroeiing en spontane opslag van allerlei soorten jonge boompjes moeten weg om plaats te maken voor sierheesters. Met het kaal maken van sommige oevers is men al begonnen en de winterkoning is zo goed als verdwenen. Als nu ook de hulst wordt omgezaagd, zullen de meeste andere kleine vogeltjes ook verdwijnen; dit is ook gebeurd in het bos van Warmond.
Een paar jaar geleden heeft de Rotary jonge esdoornopslag omgezaagd, geen mens zal er tegen zijn. Men wil de waterhuishouding verbeteren, prima! Er zal zeker achterstallig onderhoud moeten plaats vinden, maar mag dat dan alsjeblieft kleinschalig zijn, met respect voor de natuur in ruime zin en met een oog voor alles wat vanzelf goed gaat. Het bos hoeft niet gered te worden, het valt nog lang niet om. Laten wij liever zuinig zijn op het bos.